رواية بقلم اميمة شوقي
البيت
وكنت عايزه تفضلى هناك علطول معاها
نواره بتأكيد اه ندمانه انى جيت لو مكنتش جيت مكنش زمانها تعبت لوحدها
كان على الأقل هكون معاها وقتها
أميمة_شوقى
يوسف بسخرية مش ندمانه انك اتجوزتى بالمره
لتبتعد عنه نواره وهى تقول بعصبيه انت بتتريق
ماما كانت هتروح منى وانت بتتريق
اه يا يوسف ندمانه انى اتجوزتك لو مكنتش اتجوزت مكنش زمانى دلوقتي فى اختيار ما بينك وما بين أمى
مكنتش زعلت منى ولا تعبت
كان معاها حق انك بتكرهها وانك عايزنى ابعد عنها
بس لا يا يوسف انا مش هبعد عن امى تانى لو حتى حياتنا هتنتهى مش مشكله
المهم أمى وأنها متكنش زعلانه منى
انا اللى غبيه ومفهمتش كلامها من البداية أنك عايز تسيطر عليا
اتفق معاها على حاجه واعملها تقولى وانا فين
انزل معاها تقولى مستأذنيش ليه
عايز تكون كلمتك اللى بتتنفذ بس
وانا كنت هبله بخاف على زعلك بس دلوقتي خلاص مش هخاف ولا هيفرق معايا
لان أمى اهم من اى حاجه فى الدنيا أهم منك ومن البيت دا ومن حياتنا كلها
وبقولها تانى يا يوسف انا ندمانه انى اتجوزت وانى اتجوزتك انت بالذات
كان يوسف ينظر إليها پصدمه وقلبه يؤلمه كثيرا من حديثها
يوسف پألم انا مش هرد عليكى دلوقتي لانى عارف انك مصدومه من اللى حصل لوالدتك وزعلانه عليها
واذا كان على انك تروحى لها فأنا هوديكى وهصالحك عليها كمان
لترد عليه نواره بصړاخ بلاش هدوءك دا ونبره صوتك دى
لان انا مش غلطانه ولا انا مجنونه علشان متردش عليا
وكمان انت مين انت علشان تصالحنى عليها
انت اول ما تخرج من حياتنا كل حاجه هتتصلح لوحدها
ليقترب منها يوسف وهو يمسكها من ذراعها پقسوه ويقول پحده إذا كنت انا ساكت ف علشان عامل حساب انك تحت الصدمه وبتتكلمى بدون وعى
انما تتعودى انك تعلى صوتك عليا أو تقلى أدبك ف اكسر دماغك
عامله علاقتنا شماعه لفشلك انت واحده فاشله من البدايه
مش عارفه تفرقى ما بين حياتك قبل الجواز وحياتك بعد الجواز
وان فى حياتك راجل لازم تستأذنى منه لما تروحى اى مكان
مش سوسن انا علشان تتصرفى من ورايا
واذا كنت بسكت فى الاول فكنت بسكت علشان عارف انك مش عارفه تفصلى بينى وبين والدتك
بس الغلط مش عليكى
عايزاكى تطلع بره البيت وتبعد باليوم كله وجوزك ميعرفش عنك حاجه
حاولت مره واتنين معاكى واتكلم بهدوء أن دا مينفعش
وانا من امته بعدتك عن والدتك
ليكمل بعصبيه وصوت عالى وهو مازال يمسك ذراعها
انطقى ساكته ليه
مع كل تصرفاتها دى وأنها تخرب البيت وكنت بعاملها احسن معامله وكأنها أمى بالضبط واقول مش مشكله يا يوسف
دا أم وقلقانه على بنتها وتصرفاتها دى كلها قلق لأنها بنتها الوحيده
بس شكلكم فهمتوا أن دا ضعف وان مش عارف اخد موقف وأعلى صوتى
لو على الصوت العالى ف تمام أوى
انما اقسم بالله يا نواره ان عملتى اى تصرف بعد كدا غلط ما هسكتلك
لان شكل الحنيه مش نافعه معاكى
يا شيخه دا انا بروح
معاكى لوالدتك اكتر ما
بروح ل أمى
وكتر خيرك انك جيتى بيتك يوم يلا قومى البسى وروحى لها
حتى لو مكنتش تعبت كانت هتقولك اى كلمتين وانت تجرى وراها وتسيبى البيت
بس بعد كدا اى نفس بحساب
وانك تتصرفى بدماغك ف دا مش هيحصل تانى
ويلا قومى البسى هوديكى عندها ودا علشان انا بتعامل كأنها والدتى ولو هى تعبانه مش هسيبها
أميمة_شوقى
كان يسير بالسيارة وهو ينظر إلى الطريق بجمود
لم يعطى لها أى اهتمام بعد حديثهم وهى فقط تبكى
فينفذ صبره من بكاءها ليقول لها پحده بطلى عياط بقى انت مبتفصليش ايه العيشه اللى تقرف دى
لتزداد صوت بكاءها فتضع يديها على فمها
كان صوت أنفاسه العاليه وصوتها وهى تشهق من كثره البكاء السائد بينهم حتى وصل إلى بيت والدتها
ليقول لها بصرامة يلا انزلى
نواره بتردد. انت مش هتنزل معايا
يوسف بسخرية لاذعه ليه هو انا كنت مين علشان ادخل بيت حماتى المبخل
لتنظر إليه نواره بحزن وهى تنزل من السياره
كان ينظر إلى حيرتها وترددها وهى تنظر
فتنظر إليه نواره بسعاده تحاول إخفاءها أن بعد كل ما حدث لم يتركها ولكن يخيب ظنها بعد سماع نبره صوته
يوسف ببرود ادخلى انت علشان تعرفى تتكلمى براحتك مع والدتك
وانا هجيب الدكتور علشان نطمن عليها
نواره بحزن شكرا
أميمة_شوقى
يمضى بعد الوقت والطبيب بالغرفه ويوسف ينتظرهم بالخارج
فهو لم يتدخل بينهم فقط قبل دخول الطبيب عندهم القى السلام واطمئن عليها وأن الطبيب بالخارج معه
ليقترب منه عند وخروجه وهو يسأله ما بها
ها يا دكتور عندها ايه
الطبيب بعمليه من الواضح أن كل دا من العصبيه مع إهمال فى الاكل
اهم حاجه تبعدوا عنها اى توتر لأن سنها ميستحملش دا كله
وانا هكتبلها على شويه ادويه مهدئه
اول ما تحس انها مش عارفه تتحكم فى أعصابها وهتتعب تاخد منهم
تمام شكرا يا دكتور
أميمة_شوقى
يوسف لنواره دون النظر إليها ياريت لو تعملى لها اى حاجه تاكلها وانا هروح اجيب لها الدواء
كانت نواره تقف فى المطبخ بحزن وشرود فتسمع صوت يوسف بعد أن أتى بالعلاج وهو يسألها عن والدتها
هى صاحيه ولا نايمه
_ صاحيه
ليؤمى بصمت وهو يدخل للاطمئنان عليها
يوسف بحب وهو يقترب من هبه ويقبل يديها سلامتك يا ست الكل
الف سلامه عليكى
لتنظر إليه هبه بتعجب دون الرد عليها
يوسف بابتسامه انا عارف انك مستغربه بس مهما يحصل ف انت حماتى وزى والدتى
وقبل كل دا صاحبه والدتى ومعانا من واحنا اطفال
انا عارف انك بتعملى دا كله علشان مصلحه نواره
بس انت نسيتى أن انا يوسف تربيتك انت وعزه والدته
وان مفيش اى تشابه بينى وبين والد نواره واللى عمله فيكم
على العموم الف سلامه عليكى يا ست الكل
و نواره هتكون معاكى وهمشى انا بقى
ليترك الغرفه ويغادر ويرى نواره وهى تحمل الصينيه
فيقول لها بجمود خليكى مع والدتك وأنا همشى أنا
ثم يخطو بعد الخطوات ويعود لها مره اخرى
وهو يقول بس خليكى معاها العمر كله
لان بعد ما هى تكون كويسه هنطلق
يتبع.
مالك يا نواره
كان هذا صوت هبه وهى تسأل ابنتها ما بها كأنها لا تعلم ماذا فعلت فى حياتها
ولكن نواره كانت فى عالم آخر قلبها يؤلمها وعقلها يلومها ودموعها تعرف طريقها
لم تكن تسمع صوت والدتها من كثره شرودها فقط تجلس أمامها منذ أن أتت لها بالطعام وشارده حزينه
هبه بقلق من هيئتها بت يا نواره فيه ايه انا بكلمك
ولكن لا حياه لمن تنادي
ثانيه ورا الأخرى على هذا الوضع والدتها تنادى عليها وتتحدث إليها ونواره تنظر إلى اللاشى
إلا أن نظرت إليها مره واحده بنظره لم تفهمها والدتها
وهى تقول پألم مفيش يا ماما أهم حاجه صحتك دلوقتي
إنما أنا
ثم تكمل وهى تضحك پهستيريا ودموعها تهطل إنما انا تمام اوى تمام أوى يا ماما
أميمة_شوقى
مش تعرفنى انك جاى يا يوسف كنت عملتلك الاكل اللى بتحبه
كانت والدته عزه تتحدث إلى يوسف وهى تعمل فى المطبخ ويوسف يجلس على الكرسي بجانبها
يوسف بحب اى حاجه من ايدك يا ست الكل انا بحبها
وكمان متتعبيش نفسك انا بس جاى اقعد معاكى شوية وهمشى
عزه بتساؤل وهى تتحرك ما بيديها وتجلس بجانبه مالك يا يوسف شكلك مش على بعضك يا ابنى
يوسف بمرح حتى لا تكتشفه والدته هو لازم يكون فيه حاجه علشان اقعد معاكى ولا ايه يا ماما
انت ما صدقتى انى اتجوزت ولا ايه
لتربت عزه على كتفه وهى تقول بحنان ربنا يصلح حالك يا ابنى
بس انت بردو فيك حاجه انا أمك وبحس بيك ومش معنى انك كبرت أنك متحكليش
انا أمك يا ابنى واكتر واحده پتخاف عليك
وتكمل بأمر قوم يلا خد ورايا الاطباق و هتغسل المواعين بعد الاكل كمان
يا تكون مفكر انك كبرت عليا ولا حاجه
ليبتسم يوسف على طريقه والدته وهو يقول حاضر يا ست الكل
انا لو كبرت على الدنيا كلها مقدرش اكبر عليك يا ماما
ويكمل بتذمر محبب إليها بس بلاش غسيل المواعين يا ماما
انت بتعوضى انك مخلفتتيش بنات فيا ولا ايه
عزه بصرامة مصطنعة
بتقول حاجه يا يوسف
يوسف وهو
يغادر من أمامها دا انا بقول لو عايزانى اغسلك السجاد كمان اغسل
يمضى الوقت بينهم بسعاده وحب فهو يعلم أن والدته تفعل معه هذا حتى ينسى همومه
أميمة_شوقى
الشاى يا ست الكل
عزه بحب وهى تأخذها من يديه تسلم ايدك يا حبيبي
يسود الصمت بينهم ف يوسف يشرب الشاى بشرود وعزه تنظر إليه من الحين إلى الآخر
حتى تتفاجأ به بعد وضعه الكوب يضع رأسه على ساقيها ويغمض عينيه بتعب
عزه وهى تمرر يديها على شعره بحنان مالك يا يوسف فيك ايه
من وانت صغير مكنتش بتيجى تقعد على رجلى كده وتخلينى العب فى شعرك غير لما يكون فيه حاجه حصلت وعايز تحكيلى
قولى يا ابنى فيك ايه ومراتك فين ومال شكلك حزين ليه كده
يوسف بحزن أنا تعبان اوى يا ماما
عزه بقلق من ايه يا قلب أمك احكيلى يا ابنى متقلقنيش عليك يا يوسف
ليرد عليها يوسف پألم انا هطلق نواره يا ماما
لتشهق عزه پصدمه بتقول ايه يا يوسف تطلقها ليه يا ابنى
بتحري بيتك ليه دا انا نفسى اشيل عيالك يا يوسف هى فين دلوقتي
ليبدأ يوسف بشرح الأمور باختصار لوالدته
عزه باستفسار يعنى هى دلوقتي عند هبه علشان هيه تعبانه
ولا انت كنت ناوى ترجعها ل أمها من بعد كلامها
يوسف بحيره وحزن مش عارف يا امى مش عارف
كلامها وجعنى أوى حسسنى انى مليش قيمه عندها
كنت بصبر فى الاول علشان عارف انها كانت بتحاول تراضى جميع الأطراف وان امها بتضغط عليها
انما بعد كلامها دا اتاكدت أنى كنت بحافظ على حاجه مش موجوده اصلا
هطلقها وتشوف حياتها بالطريقه اللى تعجبها تتجوز تفضل مع والدتها
المهم ارتاح من الحياه دى ضغط شغل وضغط فى البيت
حاسس انى تعبان اوى وتايهه
شويه اقول انها قالت الكلام دا من حزنها على تعب والدتها علشان حاسه انها السبب وأوقات اقول انها خلاص استغنت عن حياتنا وملهوش لازمه بقى انى استحمل
عزه بحزن على ابنها اغزى الشيطان يا ابنى واستهدى بالله وبعد كدا خد قرار
مهما تكون حياتكم لازم تقف معاها فى وقت تعب امها مش تسيبها فى وقت زى دا
زمانها دلوقتي ضايعه ما بين انك هتطلقها وما بين تعب والدتها
أنا مش بقولك أنها مش غلطانه دا هى وأمها غلطانين وغلط كبير كمان
انا هتكلم مع هبه وأشوف هى عايزه توصل ل ايه من اللى بتعمله دا
وانت حاول تصلح الأمور بينك وما بين مراتك
وفى الاول الاخر دى واحده ست ودى أمها
لما تحس انها هتخسرها بتعمل أو بتقول اى حاجه
بعد ما والدتها تتحسن اتعابتوا واتكلموا واوصلوا ل قرار مع بعض
انما فى وقت زى دا ولا انت ولا هى هتعرفوا تاخدوا قرار صح
انما هبه فمتشتغلش بالك بيها خالص انا هعرف اتصرف معاها كويس هقوم البس واروح لها
يوسف بطاعه حاضر بس مش دلوقتي خلينى كده شويه
أميمة_شوقى
_
هبه بضجر فيه ايه يا بت ما تنطقى هو انا هتحايل عليكى
لو هتفضلى قاعده ليا بالشكل دا فقومى روحى بيتك احسن
نواره بضحك بشكل مخيف ودموعها تهطل وهى تكرر حديثها بيتى ..ثم تضحك بصوت عالى وتكرر حديثها
بيتى
انت بتقوليلى اروح بيتى ما خلاص مفيش بيت تانى
هبه بتعجب من هيئتها ومن حديثها انت بتقولى ايه يا بت انت يعنى ايه مفيش بيت تانى
نواره وقد طفح الكيل وتقول بسخريه ومازالت على حالتها هذه ما انت دمرتى بيتى خلاص واللى حصل حصل
ياريت تكونى مبسوطه دلوقتي
نامى يا ماما تانى علشان العلاج انما بنتك فهى زى الفل وانبسطى هتفضل قاعده معاكى العمر كله
هبه بعصبية ما تتكلمى كويس يا نوراه انت ناسيه انك بتكلمى أمك ولا ايه
وانا عملتلك ايه علشان اكون ډمرت بيتك
عايزه تمشى امشى مش علشان قاعده معايا شويه تعملى الدراما دى
عيله مش متربيه صحيح
لتنظر إليها نواره بعدم تصديق وهى تقول دراما ! وعلشان قاعده معاكى شويه ! ومش متربيه
ثم تصرخ وهى تقول پألم انا فعلا مش متربيه علشان سمعت كلامك من الاول
مش متربيه علشان كنت بسيب بيتى واجى اقعد معاكى بالاسبوع من غير سبب
مش متربيه علشان كنت بحكيلك على النفس اللى كان بيحصل
انا فعلا واحده مش متربيه
لتقترب منها هبه وهى مازالت تتجاهل هول ما فعلته وتمسك ذراعها پعنف وهى تقول قومى يلا قومى
أمشى من هنا
روحى بيت جوزك ولا تحترمى امك وتعرفى اللى بتقوليه ابقى تعالى
غير كده ف انت ولا بنتى ولا اعرفك
انا بنتى مش قليله الادب كده انا غلطانه انى سبتك تدخلى البيت تانى بعد ما كنت مش عايزه اشوف وشك تانى
لتنزع نواره ذراعها منها پعنف وهى تقف أمامها وتقول بجمود أنا فعلا قليله الادب علشان كنت بسمع كلامك لحد ما خلاص هتطلق
وبعد ما خلاص هتطلق تقوليلى أمشى لا مش همشى
انا هنا فى بيتى فى بيت ابويا اللى لو كان عايش مكنش زمانه سابك تعملى فيا اللى بتعمليه دا
خلتينى لعبه فى ايدك لحد ما حياتى ادمرت
ياريتك يا شيخه رفضتى
انك تشوفينى تانى
كان ارحم من اللى حصل ليا على
ايدك
ولسه لحد دلوقتي بتتجاهلى اللى عملتيه فيا
فضلتى تقوليلى لازم تتمردى عليا وتكونى انت المسيطرة
يعنى ايه يعرف انت فين هو هيتحكم فيكى ولا ايه
وانا زى الهبله بسمع كلامك وخلاص
وبقول دا امى يعنى عايزه مصلحتى
بس معرفش أن امى هى اللى هتدمرنى
ياريتك كنتى ربع طنط عزه يا شيخه
لتصرخ فى وجهها پألم وهى تقول حرام عليكى بقى حرام عليكى
بدل ما تساعدينى احافظ على بيتى دمرتينى ودمرتى بيتك
انا دلوقتي عرفت ليه بابا كان عايز يتجوز عليكى
لتشعر بصفعه على وجهها من والدتها لتنظر إليها بخزى وحزن وتسقط أرضا تغيب عن الوعى
تهرب من واقعها وحياتها المؤلمھ
يتبع.
ايه اللى حصلها يا هبه
كان هذا صوت عزه القلق فكانت هبه تضع يديها على وجهها وتبكى بشده وعزه تحاول مواساتها
هبه بصوت مخټنق من كثره الحزن ويملؤه الندم انا السبب يا عزه
انا اللى عملت فيها كده فضلت أضغط عليها لحد ما وصلتها ل الحاله دى
أنا أم مش كويسه خالص
بينى وبين أصحابها لحد ما دمرتها
انا بنتى بتروح منى يا عزه
عزه بحزن عليها بس اهدى وبطلى عياط وان شاء الله نواره هتكون كويسه
وفى الاول الاخر انت امها وكنت خاېفه عليها وهى اكيد عارفه دا
حاولى انت بس تتماسكى علشان متتعبيش انت كمان
يوسف جاى علينا اهو واكيد هيطمنا عليها يلا امسحى دموعك دى واهدى
أميمة_شوقى
يقترب منهم يوسف بصمت ويجلس دون أن يوجه لهم اى حديث فقط ينظر الى هبه نظره لم تعرف تفسيرها ثم نهض سريعا ليمشى من أمامهم ولكن صړاخ هبه أعاق ذلك
تصرخ هبه وهى تقترب منه وهى تقول ساكت ليه يا يوسف بنتى حصلها ايه انا عايزه اشوف بنتى
وتوجه نظرها إلى عزه وهى تقول پبكاء شديد كلميه انت يا عزه يمكن يرد عليكى هاتولى نواره
عزه بقلق مالك يا يوسف ساكت ليه كده والدكتور قال نواره مالها
طمنا يا ابنى فيه ايه مش شايف شكل والدتها عامل ازاى
فيبتسم يوسف بسخرية وهو ينظر الى هبه ويقول بجد قلقانه عليها لا برافو عليكى اوى يا حماتى
افضلى صرخى وصوتى بقى لحد ما حد يرد عليكى
ما انت متعوده على كده
عزه پحده يوسف عيب كده
ما تقول حصل ايه والدكتور قالك ايه وطمنا
ليقترب يوسف من هبه بهدوء شديد وهو يقول انا عايز اعرف حاجه واحده بس
ايه اللى حصل بعد انا ما مشيت ولا اتكلمتى معاها فى ايه يوصلها أنها يغمى عليها ويطلع عندها اڼهيار عصبي
بنتك بتصحى تصرخ ومش بتهدى غير لما الدكتور يديها حقنه مهدئه
يكز على أسنانه من العصبيه وهو يردد عايزه اعرف ايه وصلها ل كده
انا كنت سايب مراتى مع أمها ولا مع واحده غريبه توصلها ل كده
هبه پصدمه وهى تنظر پضياع وتردد اڼهيار عصبى
بنتى .نواره انا السبب أن بنتى جالها اڼهيار عصبى
بنتى يا عزه بنتى
لم تستطيع عزه منع دموعها فتقترب منها وهى تحاول تهدئتها
هتكون كويسه يا هبه هى بس أعصابها تعبانه شويه
فيسود الصمت فى المكان فقط انفاس يوسف العاليه وهو يلتفت حول نفسه ويسير ذهابا وإيابا
وعزه تحاول تربت على كتف هبه بمواساه
فيلقى لها صډمه أخرى قبل رحيله وهو يقول بدل ما كنت هتطلقى بنتك وهى لوحدها دلوقتى
أميمة_شوقى
_
لازم تاكلى اى حاجه يا هبه هتكونى مبسوطه يعنى لو تعبتى انت كمان
هبه بتعب مش قادره يا عزه هاكل ازاى وانا بنتى كده
عزه بمواساه إن شاء الله هتكون بخير يا هبه
هى بس بتتدلع شويه علشان يوسف يصالحها
هبه بدموع متحاوليش تهونى عليا
